![]() |
![]() |
|
|
مهمترين آفات و بيماريهای چغندرقند و تنک کردن: مهمترين آفات و بيماريهای چغندرقند عمدهترين عاملي كه براي بالا بردن توليد لازم است به آن توجه گردد حفظ اين گياه از حمله آفات و بيماريها است. اين عوامل هر ساله خسارت فراواني به مزارع چغندرقند وارد نموده و موجب پايين آمدن مقدار محصول در واحد سطح ميگردند. به خاطر اين لازم است بموقع و با دقت كامل با آنها برخورد گردد. مهمترين آفات چغندرقند در ايران عبارتند از: كرم برگخوار چغندرقند(كارادرينا)، شبپره زمستاني، مگس چغندر، بيد چغندر(پروانه ليتا)، خرطوم كوتاه چغندر(آفت خالسياه)، خرطوم بلند چغندر(سرخورطومي ساقه)، كك چغندر، شته سياه چغندر، زنجره چغندر، كنه تارعنكبوتي و ملخهاي بومي. بيماريهاي مهم چغندرقند هم عبارتند از: بيماريهاي قارچي(سفيدك سطحي، سفيدك داخلي، زنگ چغندر، لكه گرد چغندر، پوسيدگي قهوهاي ريشه ، پوسيدگي بنفش ريشه) بيماريهاي ويروسی ( موزائيكچغندرقند ، زردي چغندرقند) و بيماريهاي باكتريايي(پوسيدگي ريشه و سرطان چغندرقند). تنككردن و مبارزه با علفهاي هرز تنككردندر مناطقي كه براي توليد چغندرقند از بذر معمولي(چندجوانهاي) استفاده ميگردد لازم است پس از آنكه نباتات سبز شدند بوتههاي اضافي از خاك خارج شوند تا تراكم بوتهها به حد مطلوب برسد تا بوتههاي باقيمانده بتوانند به مقدار لازم از فضاي كافي، آب، مواد غذايي و بقيه شرايط استفاده كنند، به رشد ادامه دهند و محصول كافي با كيفيت لازم توليد نمايند. موقعي كه بوتهها قوي شده و تعداد برگ هر بوته به 2 يا 3 عدد رسيد اولين مرحله تنك بايد انجام شود. در اين مرحله هر چه در تنك كردن تأخير شود مقدار محصول و درصد قند كمتر شده و ريشهها نميتوانند به اندازه كافي رشد كنند. براي نيل به نتيجه بهتر بايد مزرعه چغندر را در دو مرحله تنك نمود. بطوري كه پس از اين دو مرحله تعداد بوتههاي باقيمانده در هر هكتار 100000 تا 120000 و حداقل 75000 تا 80000 عدد خواهد بود. تنككردن اغلب در اكثر مزارع كشور ما به وسيله دست انجام ميگيرد اما در كشورهايي اروپايي براي اين كار از ماشينآلات مخصوص آن استفاده ميكنند كه بوتههاي اضافي را از زمين خارج نموده و فواصل گياهان باقيمانده را تنظيم ميكند. ***** مبارزه با علفهاي هرزدر مناطقي كه اين گياه كشت ميشود انواع علفهاي هرز در طول دوره رشد و نمو رشد ميكنند كه براي رشد چغندرند بسيار مضر هستند و باعث كم شدن ميزان محصول و راندمان آن ميشوند. در اوايل دوره رشد چون سرعت رشد علفهاي هرز بيشتر از گياه اصلي است بنابراين خسارت اين دوره نيز بيشترين حد خسارت نسبت به ساير مراحل طول دوره رشد را شامل ميشود بنابراين لازم است تا زماني كه برگهاي چغندرقند بخوبي رشد نكردهاند و سطح زمين توسط برگهاي اين گياه اشغال نشده(70-60روزبعد از كشت) نسبت به دفع علفهاي هرز توجه بيشتري شود. زيرا در صورتي كه براي دفع اين علفها به دقت و به موقع اقدام نگردد مانع رشد كامل چغندرقند خواهند شد. براي از بين بردن علفهاي هرز مزارع چغندرقند دو روش شيميايي و زراعي وجود دارد و اما برخي از علفهاي مهم هرز چغندرقند كه در اغلب نقاط كشورمان پراكندهاند عبارتند از: تاجخروس(Amaranthus SP.)، تلخه( Acroptilon repenes L.)، كاسني(Cichorium intybus L.)، گل گندم(Centaurea SP)، گاو چاق كن(Lactuca SP.)، شيرينبيان(Glycyrrhiza glabra L.)، ترشك(Rumex crispus L.)، تاجريزي(Solanum nigrum L.)، قياق(Sorghum halepense L.)، خرفه(Portulaca oleracea L.)، مرغ(Cynodon dactylon L.)، سوروف(Echinochloa crus-galli beav.)، ازمك(Lepidium draba L.)، خارشتر(Astragalus SP.)، گاورس(Setaria viridis L.)، يولاف(Avena ludoviciana Durieu.)، سلمك(Chenopodium album L.)، پيچك(Convolvulusarvensis L.) و خارخسك(Tribulus terrestris L.). |
|
چغندر قند
چغندر قند
محصول زراعی
چغندر ریشه ای است بزرگ و آبدار كه شامل سه قسمت است : 1) طوقه كه قسمت بالائی
ضخیم شده و برگها از آن منشأ می گیرد 2) منطقه كوتاه و صاف در زیر طوقه كه گردن
گفته می شود . گردن قطورترین منطقه ریشه می باشد ب3) قسمت گوشتی ریشه كه ذخیره
قند در آن انجام می گیرد . مقدار قند در منطقه گردن و طوقه پایین است مقدار قند
در ارقام اصلاح شده به 16 تا 20 درصد می رسد . امراض و كمبود مواد غذایی موجب
افزایش ریزیش برگها گشته و عملكرد را پایین می آورد زیرا در این حالت برگهای
جدید بوجود می اید كه صرفاً بامصرف قند ذخیره شده ریشه رشد می كند . معمولاً
ساقه گل دهنده چغنمدر كه در سال دوم رشد بوجود می آید از مركز طوقه رشد می كند
گلها كوچك و در روی گل آذین خوشه ای مركب بطور منفرد با دستجات 2 تا 7 گلی
مشاهده می شود خود عقیمی و دگرگشتی بر گیاه حاكم است باد عامل مهم در گرده
افشانی بشمار می رود . تناوب زراعی: چغندر قند به ساختمان عالی خاك نیاز دارد . بنابراین بهتر است بعد از بقولات علوفه ای چند ساله ، كود سبز و یا كود آلی فراوان و به عنوان اولین محصول وجینی در تناوب قرار گیرد اگر چه چغندر قند به مواد غذایی زیادی نیاز دارد و خاك را تا عمق 80 الی 125 سانتی متری از مواد غذایی تهی می سازد اما زمنی باقیمانده از آن فاقد علفهای هرز بوده و ساختمان خاك را بهبود می بخشد . چغندر قندر با سایر چغندرها ، گیاهان جنس كلم و جنس اسفناج در بعضی بیماریها مشترك بوده و نمی بایست با آنها در تناوب قرار گیرد . مثالهایی از تناوب چغندر قند : یونجه ( 4 ـ 5 سال ) سیب زمینی ـ چغندر قند ـ ذرت شبدر ـ چغندر قند ـ گندم یا جو گود سبز ـ چغندر قند ـ حبوبات یا سویا کود شیمیایی: تولید هر تن چغندر به 5/3 الی 5/4 كیلو ازت ، 25/1 تا 5/1 كیلو اكسید فسفر ، 2/4 تا 5/5 كیلو اكسید پتاسیم و 8/1 تا 2/2 كیلو اكسید كلسیم نیاز دارد . تاریخ کاشت: حرارت مناسب جوانه زدن بذر چغندر قند بین 15 تا 20 درجه سانتی گراد است . با رسیدن میانگین حرارت شبانه روزی هوا به حدود 10 تا 12 درجه سانتی گراد به كشت چغندر بهاره نمود . كشت زود هنگام پاییزه ممكن است با هجوم آفات در اوایل دوره رشد و نیز گلدهی روبرو گردد زیرا هر چه سن چغندر قند در زمان روبرو شدن با سرما بیشتر باشد بهتر نسبت به سرما عكس العلم نشان می دهد . کنترل علفهای هرز: چغندر قند ، بخصص در مراحل اولیه رشد نسبت به رقابت علفهای هرز بسیار حساس است . از حدود یك هفته بعد از سبز شدن فقط می توان بین ردیفها را كولتیواتور زد . علف كشهایی مانند رونیت و اپتام را میتوان قبل از كاشت چغندر پاشید و با خاك مخلوط نمود . علف كش پتانال را می توان بعد از سبز شدن چغندر هنگامی كه چغندر حداقل 2 برگ داشته باشد ولی علفهای هرز جوان و كمتر از 4 برگ داشته باشد بكار برد . علف كش پیرامین از برگ وریته علفهای هرز جذب شده و بصورت قبل از كاشت مصرف می شود . آفات و امراض: كرم برگخوار چغندر قند یا كارادرنیا Caradrinacxigua : از آفات عمومی محسوب می شود رنگ لارو كارادرنیا بطور معمول سبز است ولی گاهی به رنگ قهوه ای و حتی سیاه دیده می شود لاروهای جوان به پارانیم برگ و لاروهای مسن تر به رگبرگها حمله می كنند در صورتیكه تراكم آفت شدید باشد طوقه نیز مورد تغذیه قرار می گیرد و بوته خشك می شود مبارزه با این آفت عمدتاً از طریق مصرف سموم فسفره مانند دیمكون ، گوزاتیون ، دیپرتكل و یا سوپر اسید انجام می پذیرد . بید چغندر قند یا لیتا پروانه كوچكی است با نام علمی wcellatella scrobipalpa از آفات خصوصی چغندر قند است لارو كامل این حشره از جوانه های مركزی تغذیه می نماید مبارزه با این حشره عمدتاً با استفاده از سموم شیمیایی فسفره مانند گوزاتیون ، دیمكون انجام می شود . از جنس آگروتیس Agrotis چند حشره با اسامی شب پره زمستانی Agrotis seaetum كرم آگرویتس A.ypsilon ، آگرویتس A.nigrum و شب پره آگرویتس A.pronuba به چغندر حمله می كنند این آفات به برگها ، دمبرگها و طوقه چغندر حمله می كند و موجب خشك شدن گیاه جوان می گردد مبارزه با حشرات جنس آگرویتس عمدتاً با استفاده از طعمه مسموم انجام می شود . كك چغندر با نام علمی chaetocnema tibialis یكی از آفات مهم چغندر در ایران محسوب می شود . خسارت به چغندر توسط حشره كامل كه سوسك كوچكی به طول 2 میلیمتر است می باشد كك به برگهای جوان حمله و آنها را مشبك می سازد . برای مبارزه می توان از سمهای فسفره استفاده نمود . مگس چغندر با نام علمی Pegomyia betae مگس كوچكی است بطول تقریباً 5 میلیمتر كه لارو آن به چغندر آسیب می رسانند قسمتهای آلوده ماننده تاول باد می كند و زرد رنگ می شود كه در نتیجه برگها خشك شده و از بین می رود مبارزه با این آفت از طریق سموم فسفره مانند دیازینون یا دیمتوات بصورت سمپاشی می باشد . شته سیاه باقله با نام علمی Apbis fabae از افات عمومی محصولات زراعی است این شته بین 5/2 تا 3 ملیمتر طول داشته و به رنگ سیاه براق و گاهی تا سبز زیتونی دیده می شود این شته از شیره پرورده گیاه تغذیه و باعث پیچیدگی ، پژمردگی و زردی برها و حتی خشكیدن آنها می گردد با این آفت می توان با سموم متاسیستوكس ، دیمتوات و سوپر اسید مبارزه كرد . بیماریهای مهم چغندرقند: بیماری سفیدك سطحی توسط قارچی بنام Erysiphe betae ایجاد و از مهمترین بیماریهای چغندر قند در ایران محسوب می شود علائم بیماری ابتدا بصورت ظهور پوشش گرد مانندی در سطح زیرین برگ است كه در اثر توسعه بیماری به سطح فوقانی برگها نیز گسترش می یابد این پوشش سفید مدتی بعد تغییر رنگ داده و قهوه ای می گردد و در نتیجه برگها شادابی خود را از دست داده و زرد می شوند راه مبارزه استفاده از قارچ كشها مانند سموم گوگردی می باشد . بیماری لكه گرد برگ چغندر یكی از بیماریهای مهم چغندر در نواحی گرم و مرطوب است كه توسط قارچی بنام Cercospora beticola ایجاد می شود . علائم بیماری پیدایش لكه های گرد كوچكی به قطر 2 تا 5میلیمتر به رنگ خاكستری یا قهوه ای مایل به خاكستری با حاشیه قرمز متمایل به قهوه ای روی برگها می باشد . كنترل بیماری با ضد عفونی بذر با فرمالین و سمپاشی مزرعه با تركیبات مس مانند كوپر اویت انجام می شود . بیماری پوسیدگی ریشه چغندر قندر ظاهراً توسط قارچهای مختلفی تولید می شود این بیماری پس از تشكیل ریشه غده ای به چغندر حمله و موجب پوشیدگی ریشه در ناحیه طوقه می گردد . راه مبارزه با آن با انتخاب ارقام مقاوم و استفاه از قارچ كشها مانند تترا كلرو سوپرایكس و ریزكتول كمبی امكان دارد . |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1389 فروردین 1389 |
| پیوندها |
|
RSS
|